اتوبوسی به نام هوس

من لقا توی خانه ی ادریسی ها. من هنوز هم به اندازه ی چهار سال ِ پیش از بوی مرد ـا تهوع می گیرم و بعد می زنم بیرون و روی آفتاب ِ مایل ِ عصر ِ اُردی بهشت که خودش رو پهن کرده روی آسفالت ـای کریم خان عق می زنم. من چهارسال ِ پیش رو از بوی جنس ِ کثیف ِ مرد، روی ایرانشهر تا کریم خان، کریم خان تا ولی عصر، ایستگاه به ایستگاه بالا میارم و سکوت رو یک جا می بلعم که سهم ِ این روزام همه سکوت ـه ...  

+ من از خونه ی خالی ِ این روزا، از صدای تق تق ِ در و پنجره ها، از سی گار کشیدن های بی پروا و از این همه تنهایی می ترسم... 

+ و تو نمی دونی چه دردی ـه دوبار خون ریزی تو یک ماه ... 

+ من به درد و سکوت و خود آزاری عادت دارم ...

این روزا هم نوایی با آمبولانس های ِ گیر کرده پشت ِ چراغ قرمزهای چهار راه ِ ولی عصر کار ـم شده ... 

+ هنوز آینه از تصویر ِ من زیبا می شه ...   

که می با دیگران خورده ـست و با من سر ِ گران دارد ... 

+ این روزا که بگذره، دوباره که سر ِ پا بشم و واسه یه لحظه ایستادن محتاج ِ یه دست و یه دیوار که نباشم، چشم ـام که دیگه نسوزه و بغض ـم که وسط ِ خیابون نترکه، برمی گردم یه نگاه به عقب می ندازم و می خندم. از همون خنده ها که بهم خیلی میاد ...

 + پاک کن و کبریت ... با پاک کن ـت یه سالی که گذشت ـو پاک می کنم، با اون بسته کبریت ـای قدیمی هم یه آتیش درست می کنم، بعد یه سی گار روشن. بعد همه ی این دو سه سال توهم رو که لحظه به لحظه ـش رو نوشتم، آتیش می زنم... 

+ یه روزی، یه جایی، یه کسی ... میاد و بهم می گه که همه مثل ِ هم نیستن ... شاید آره/ شاید ـم نه ...

 +گوش کن ... نفس بکش دروغ دلپذیر ِ من ...  

این ـا همش می پیچه توی گوش ـم این روزا ... این شب ـا ... این لحظه ها ...

 + * احسان، رضا زنگ زد تو بیدار شدی؟

 + **و جهان پر از صدای حرکت ِ پاهای ِ مردم ـیست که همچنان که تو را می بوسند، در ذهن ِ خود طناب ِ دار ِ تو را می بافند ...

+ ***یا اَیُهل مُزَمِل/ قُم ِ الیل ِ اِلا قلیلا ...

 +* اون جایی از این جا بدون ِ من که یلدا (لورا) بعد ِ اون همه حرف نزدن و نخوردن و دیوانه بازی بلند می شه، فریده (آماندا) رو بیدار می کنه و می گه که رضا (جیم اوکانر) زنگ زده و چه و چه و چه و ساعت دو ی ِ نصفه شب بود و بارون بود و یلدا گرسنه ...

 +** فروغ بانو چه همه راست می گفتی ... 

+*** علی یادم میاره که شیدا بالای ِ سر ِ فرهاد می خوند سوره ی مزمل رو ... 

+ این ـا هیچ ربطی به هم ندارن ... مثل ِ من که هیچ ربطی به این دنیا ندارم ... هه ...  

برای تمام ِ پست هایی که مخاطب ِ خاص ـم بودی متاسفم ... 

+به بلندای ِ قامت ِ خودم، بالا می آورم روی ـت ...

 +170 سانت ِ ناقابل ... هه ...

+ من از این دنیا چی می خوام؟ یه جعبه مداد ِ رنگی ... 

تو صدای مچاله شدن ِ کاغذی هستی که کلمه به کلمه خودم رو روش می نویسم. تو صدای برخورد ِ قاشق ِ فلزی به لیوان ِ شیشه ای ـی هستی که مادرم روزی سه بار اون ـو میاره بالای سرم و مایع ـی رو هم می زنه که وظیفه ـش بالا آوردن ِ فشار ِ پایین ِ من ـه. تو توهم ِ مالیدن ِ رژ ِ لب ِ گوشت ـی به لب های خشک ِ من ـی. تو درد ِ ناشی از دراز شدن ِ زیادی ِ انگشت های سرد ـم به طرف ِ سرانگشت های گرم ِ خودت ـی. تو اون جایی از فیلم ِ مورد ِ علاقه ی من ـی که بعد از ده هزار بار دیدن ـش دل ـم می خواد بالا بیارم ... هی تو، هستی؟ هه ...

 +* سی گارِ روشن ـت را/ در جنگل ِ خشک و آشفته ی من انداختی/ بعد پرسیدی/ "مزاحم ـتان که نشدم؟"/ خندیدم/ " نه اصلن ...  

+ * سارا محمدی اردهالی ...

+ عنوان ... بخشی از شعر ِ پلی در مه/ عباس ِ صفاری ...